• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 4 (2006)

Karbo 4 (2006)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

SPIS TREŚCI


ALFRED TRAMER, MONIKA KOSEWSKA, KRYSTYNA WRÓBELSKA, GRAŻYNA WINNICKA: Wpływ dodatku emulsji smołowo-wodnej na zmianę właściwości koksotwórczych węgla oraz jakość uzyskiwanych karbonizatów. (str. 184)


ALFRED TRAMER, MONIKA KOSEWSKA, KRYSTYNA WRÓBELSKA, GRAŻYNA WINNICKA, WALENTYNA ZUBKOWA: Wpływ dodatku emulsji smołowo-wodnej na zmianę budowy warstwy plastycznej węgla w procesie pirolizy. (str. 195)


KRZYSZTOF JUREWICZ, KRZYSZTOF BABEŁ: Charakterystyki pojemnościowe wielościennych nanorurek węglowych aktywowanych związkami alkalicznymi. (str. 206)


JERZY CHOMA, MARCIN KLOSKE, ALEKSANDRA ZAWIŚLAK, MIECZYSŁAW JARONIEC: Charakterystyka węgli aktywnych o bardzo dobrze rozwiniętej porowatości za pomocą funkcji rozkładu objętości porów. (str. 214)


JAROSŁAW ZUWAŁA, JAN MALITA: Współspalanie paliw alternatywnych w kotłach rusztowych energetyki komunalnej i przemysłowej (str. 221)


KATARZYNA MATUSZEK: Kotły c.o. małej mocy na paliwa stałe – zanieczyszczenie środowiska, rozwój konstrukcji, kryteria oceny. (str. 228)


SŁAWOMIR STELMACH, RYSZARD WASIELEWSKI, JAROSŁAW ZUWAŁA: Współspalanie osadów ściekowych z węglem kamiennym w kotłach energetycznych szansą rozwiązania ważnego problemu ekologicznego w Polsce. (str. 234)


ANDRZEJ WYCISK, KAROL KLIMANEK, JOLANTA ROBAK, ZBIGNIEW ROBAK: Efektywność prototypowego mieszalnika paliw stałych. (str. 241)

STRESZCZENIA


ALFRED TRAMER, MONIKA KOSEWSKA, KRYSTYNA WRÓBELSKA, GRAŻYNA WINNICKA: Wpływ dodatku emulsji smołowo-wodnej na zmianę właściwości koksotwórczych węgla oraz jakość uzyskiwanych karbonizatów.

Przedstawiono wyniki badań nad wpływem dodatku smoły węglowej na zmianę wartości wskaźników koksotwórczych węgla oraz mieszanek węglowych, a także na zmianę właściwości karbonizatów uzyskiwanych z tych węgli w wyniku wprowadzenia do nich smoły węglowej. W badaniach wykorzystano węgle o zróżnicowanym stopniu metamorfizmu oraz mieszanki węglowe utworzone z tych węgli. Smołę wprowadzano do węgla w postaci emulsji wodnej zawierającej 50 % smoły. W wyniku badań stwierdzono, że dodatek emulsji smołowej do węgla w ilości 2, 3 i 4 % ma wpływ na zmianę wartości wyznaczanych parametrów koksotwórczych węgli i mieszanek węglowych, a także na jakość uzyskiwanych z tych węgli karbonizatów określanych wartościami reakcyjności (CRI) oraz wytrzymałości poreakcyjnej (CSR). Wykonane badania nie pozwoliły jednak na jednoznaczne powiązanie zmian właściwości koksotwórczych węgli zachodzących pod wpływem dodatku smoły ze zmianami właściwości wytworzonych z tym dodatkiem karbonizatów. Ustalono natomiast, że dodatek smoły węglowej do węgla wpływa na przemiany zachodzące w stanie plastycznym tego węgla w procesie jego pirolizy.


ALFRED TRAMER, MONIKA KOSEWSKA, KRYSTYNA WRÓBELSKA, GRAŻYNA WINNICKA, WALENTYNA ZUBKOWA: Wpływ dodatku emulsji smołowo-wodnej na zmianę budowy warstwy plastycznej węgla w procesie pirolizy.

Przedstawiono wyniki badań wpływu dodatku smoły węglowej na przemiany zachodzące w fazie plastycznej węgla w procesie jego pirolizy. W badaniach wykorzystano niekonwencjonalne techniki badawcze polegające na rejestracji zmian obrazu rentgenowskiego warstwy plastycznej węgla w czasie jego ogrzewania oraz analizę wykonanych techniką skaningową mikroskopii elektronowej fotografii „zamrożonych” próbek warstwy plastycznej węgla. Uzyskane wyniki badań pozwalają sformułować tezę, że smoła węglowa zawiera substancje wykazujące właściwości plastyfikujące w stosunku do węgla. Substancje te modyfikują przemiany zachodzące w fazie plastycznej procesu pirolizy węgla oraz przyspieszają rozkład zawartych w węglu bitumów do produktów tworzących fazę ciekłą lub są inicjatorami procesów termobitumenotwórczych. W efekcie tego oddziaływania następuje obniżenie temperatury mięknienia węgla i zmiany właściwości fizykochemicznych fazy plastycznej węgla co ma wpływ na właściwości tworzących się karbonizatów. Uzyskane wyniki badań potwierdziły możliwość wykorzystania dodatku smoły węglowej do sterowania przemianami zachodzącymi w fazie plastycznej procesu pirolizy węgla, a tym samym sterowania jakością wytwarzanych karbonizatów.


KRZYSZTOF JUREWICZ, KRZYSZTOF BABEŁ: Charakterystyki pojemnościowe wielościennych nanorurek węglowych aktywowanych związkami alkalicznymi.

W celu poprawy parametrów pojemnościowych wielościennych nanorurek węglowych (MWCNTs), wytworzonych metodą katalitycznego rozkładu acetylenu z wykorzystaniem stałego roztworu CoxMg (1-x) O, poddano je procesowi aktywacji chemicznej za pomocą KOH lub NaOH. W wyniku aktywacji z KOH, stosując moduł 4:1 uzyskano ponad dwukrotny wzrost powierzchni BET do 577 m2/g, głównie w zakresie mezoporowatym. Przyrost powierzchni mikroporowatej i dalszy wzrost powierzchni do 684 m2/g, uzyskano przy wyższym module KOH (5:1). W efekcie przeprowadzonych modyfikacji zanotowano istotną poprawę pojemności MWCNTs. Dla elektrod ujemnych w środowisku zasadowym sięga ona dwóch rzędów wielkości (77 F/g). Nie zaobserwowano prostej korelacji między zmianami strukturalnymi, a przyrostem pojemności, co wskazuje na istotny udział pseudopojemności. Aktywacja za pomocą NaOH, choć mniej efektywna (350 m2/g), pozwoliła uzyskać korzystną strukturę dla zastosowań w środowisku aprotycznym. MWCNTs, także po ich aktywacji, charakteryzuje wysoka dynamika wymiany ładunku, co predysponuje je na materiał elektrodowy dla kondensatorów dużej mocy.


JERZY CHOMA, MARCIN KLOSKE, ALEKSANDRA ZAWIŚLAK, MIECZYSŁAW JARONIEC: Charakterystyka węgli aktywnych o bardzo dobrze rozwiniętej porowatości za pomocą funkcji rozkładu objętości porów.

Na podstawie danych adsorpcyjnych azotu, dla trzech węgli aktywnych o silnie rozwiniętej porowatości, porównano trzy metody wyznaczania funkcji rozkładu objętości porów. Do porównania wykorzystano zmodyfikowaną wersję metody Barretta-Joynera-Halendy (BJH), numeryczną metodę niezlokalizowanej teorii funkcjonału gęstości (NLDFT) oraz metodę opartą na różniczkowym rozkładzie potencjału adsorpcyjnego (JGC). Dodatkowo przedstawiono standardową charakterystykę struktury porowatej węgli aktywnych wykorzystując równanie BET i metodę porównawczą αs. Stwierdzono, że chociaż obecnie metoda niezlokalizowanej teorii funkcjonału gęstości najlepiej odtwarza funkcję rozkładu objętości porów węgli aktywnych, to pozostałe metody (zmodyfikowana metoda BJH w obszarze mezoporów oraz metoda JGC w obszarze mikroporów) dostarczają też użytecznych informacji o porowatości węgli.


JAROSŁAW ZUWAŁA, JAN MALITA: Współspalanie paliw alternatywnych w kotłach rusztowych energetyki komunalnej i przemysłowej.

Omówiono technologię współspalania paliw alternatywnych wytwarzanych na bazie odpadów pod kątem jej wykorzystania dla termicznej utylizacji części odpadów komunalnych. Przedstawiono wybrane rozwiązania w zakresie modernizacji kotłów rusztowych pracujących w obiektach energetyki komunalnej i przemysłowej, umożliwiające współspalanie paliw alternatywnych. Na podstawie informacji dotyczących efektów współspalania paliw alternatywnych na skalę przemysłową w jednej z krajowych elektrociepłowni przemysłowych omówiono zagrożenia eksploatacyjne związane z współspalaniem tego paliwa. Wskazano na znaczącą rolę systemu wsparcia finansowego dla rozwoju współspalania paliw alternatywnych w kotłach rusztowych energetyki komunalnej i przemysłowej.


KATARZYNA MATUSZEK: Kotły c.o. małej mocy na paliwa stałe – zanieczyszczenie środowiska, rozwój konstrukcji, kryteria oceny.

Wzrost zanieczyszczenia środowiska lokalnego w sezonie grzewczym od wielu już lat jest nie tylko wykazywany przez systemy monitoringu imisji. Wynika z tego, że za stan środowiska lokalnego odpowiadają w głównej mierze indywidualni producenci ciepła oraz małe ciepłownie osiedlowe i przemysłowe, które generują tzw. „niską emisję”. W wyniku braku odpowiednich uregulowań prawnych „mała energetyka” pozostaje praktycznie poza obszarem możliwości ingerencji wymuszających stosowanie właściwych rozwiązań technicznych. W praktyce gospodarczej producenci i użytkownicy kotłów, jednostki badawcze, urzędy oraz instytucje dofinansowujące działania proekologiczne wykorzystują kryteria energetyczno-emisyjne na „znak bezpieczeństwa ekologicznego” dla kotłów małej mocy na paliwa stałe. Kryteria te opracowano w 1999 r. i do dziś wypełniają one lukę w unormowaniach legislacyjnych. Jednak ze względu na dynamiczny rozwój techniki zdecydowano się na nowelizację tych kryteriów.


SŁAWOMIR STELMACH, RYSZARD WASIELEWSKI, JAROSŁAW ZUWAŁA: Współspalanie osadów ściekowych z węglem kamiennym w kotłach energetycznych szansą rozwiązania ważnego problemu ekologicznego w Polsce.

Omówiono zagadnienie współspalania komunalnych osadów ściekowych z węglem kamiennym w energetyce. Dokonano analizy obowiązujących wymagań formalno-prawnych oraz technicznych. Przedstawiono przykład niemieckiej elektrowni współspalającej osady ściekowe przy ich masowym udziale w mieszance paliwowej wynoszącym 4 %. Zaprezentowano także wyniki przemysłowych testów współspalania osadów ściekowych w krajowym kotle pyłowym typu OP-230. Wykazano, że współspalanie komunalnych osadów ściekowych z węglem w kotłach energetycznych stanowi szansę rozwiązania ważnego problemu ekologicznego. Proces ten powinien być realizowany w instalacjach spełniających przedstawione wymagania dla współspalania odpadów, a warunkiem jego upowszechnienia w kraju jest stworzenie odpowiednich zachęt dla producentów energii.


ANDRZEJ WYCISK, KAROL KLIMANEK, JOLANTA ROBAK, ZBIGNIEW ROBAK: Efektywność prototypowego mieszalnika paliw stałych.

Przedstawiono konstrukcję mieszalnika do sporządzania mieszanek paliw stałych z miałów i mułów węglowych oraz biomasy, który stanowić może główny element stacji przygotowania mieszanek paliw na rynek, wykorzystujących muły i gorsze gatunki węgla. Dobre wymieszanie użytych komponentów pozwala otrzymać paliwo dobrej jakości, o wysokim stopniu jednorodności. Potwierdzone to zostało badaniami sprawności mieszania w mieszalniku w różnych wariantach technicznych i warunkach eksploatacyjnych. Przeprowadzona analiza ekonomiczna procesu sporządzania mieszanek za pomocą omawianego mieszalnika paliw pozwala pozytywnie ocenić to urządzenie. Mieszalniki te mogą także być wykorzystane do sporządzania mieszanek węgli do koksowania na koksowniach. Opracowana i wdrożona do produkcji w Ciepłowni „Rydułtowy” koncepcja mieszalnika i stacji mieszania o wydajnościach w zakresie od 30 do 100 Mg/h daje możliwość dalszej rozbudowy typoszeregu instalacji mieszania do sporządzania mieszanek paliw stałych o wyższych wydajnościach i większej ilości komponentów mieszanek.


Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!