• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Wiadomości Górnicze 3 (2007)

Wiadomości Górnicze 3 (2007)
Cena: 0,00 pln

SPIS TREŚCI


MARIAN TUREK: Zmiana długości frontu eksploatacyjnego w procesie restrukturyzacji kopalń węgla kamiennego. (str. 114)


MAREK MAJCHER, LESZEK KLOC, KLAUDIUSZ SZCZUREK: Efekty działalności kopalń Kompanii Węglowej SA w zakresie ochrony środowiska. (str. 125)


KRZYSZTOF WODARSKI: Efekty techniczne i ekonomiczne modernizacji systemów transportu załogi i materiałów w kopalniach węgla kamiennego. (str. 135)


RYSZARD FRĄCZEK: Podobieństwo wydzielania się metanu w następstwie zaistniałych wyrzutów gazów i skał oraz po tąpnięciach w kopalniach Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. (str. 145)


ZBIGNIEW BZOWSKI: Monitoring wód podziemnych na terenach pogórniczych rekultywowanych z użyciem odpadów powęglowych. (str. 157)


BOLESŁAW CIEPIELA: Z historii górnictwa. Kopalnia węgla „Paryż” (1785 – 1995 – 2001). (str. 165)


ANDRZEJ KARBOWNIK: Zarządzanie projektami w przedsiębiorstwie górniczym – część 3. Zarządzanie projektami w realiach organizacji. (str. 173)

STRESZCZENIA


MARIAN TUREK: Zmiana długości frontu eksploatacyjnego w procesie restrukturyzacji kopalń węgla kamiennego.

Jednym z podstawowych warunków kształtujących zdolność produkcyjną kopalń węgla kamiennego jest front robót górniczych. Zdolność tę mierzy się wielkością dziennego wydobycia netto, jaką można uzyskać z frontu górniczych robót węglowych. Długość frontu robót węglowych jest sumą szerokości przodków wybierkowych, w praktyce jest sumą długości ścian. W artykule na wykresach i w tablicach pokazano kształtowanie się w latach 1990-2005 średniej dziennej długości frontu ścianowego w poszczególnych analizowanych kopalniach w podziale na grupy według spółek węglowych utworzonych w 1993 roku.


MAREK MAJCHER, LESZEK KLOC, KLAUDIUSZ SZCZUREK: Efekty działalności kopalń Kompanii Węglowej SA w zakresie ochrony środowiska.

1 lutego 2007 roku minęły cztery lata od powstania Kompanii Węglowej SA. Dziś obejmuje ona 17 kopalń i 5 zakładów zgrupowanych w czterech centrach wydobywczych. Obszary górnicze wszystkich kopalń KW SA położone są na terenie 50 gmin, w tym 47 gmin województwa śląskiego oraz 3 gmin województwa małopolskiego. Bieżące funkcjonowanie i perspektywiczny rozwój Kompanii Węglowej SA ściśle wiąże się z kompleksowym podejściem do zagospodarowania złoża, rozwojem technicznym, bezpieczeństwem procesu wydobycia, dopasowaniem oferty handlowej do potrzeb rynku, pośrednio oddziałując w każdym z wymienionych aspektów na środowiska i jego ochronę. Dbałość Kompanii Węglowej SA o ekologię spotyka się ze zrozumieniem i uznaniem jednostek finansowych wspomagających ochronę środowiska, licznych organizacji ekologicznych i organizatorów konkursów.


KRZYSZTOF WODARSKI: Efekty techniczne i ekonomiczne modernizacji systemów transportu załogi i materiałów w kopalniach węgla kamiennego.

W artykule przedstawiono efekty modernizacji systemów transportu załogi i materiałów w rejonach wydobywczych wybranych kopalń węgla kamiennego. Przedstawiono metodę oceny ekonomicznej efektywności modernizacji systemów transportowych w kopalniach węgla kamiennego oraz przykład oceny ekonomicznej efektywności modernizacji systemów transportu załogi i materiałów dla 13 rejonów wydobywczych w siedmiu wybranych kopalniach.


RYSZARD FRĄCZEK: Podobieństwo wydzielania się metanu w następstwie zaistniałych wyrzutów gazów i skał oraz po tąpnięciach w kopalniach Górnośląskiego Zagłębia Węglowego.

Na podstawie kilku wyrzutów gazów i skał oraz wstrząsów górniczych w kopalniach Górnośląskiego Zagłębia Węglowego, autor dokonał próby określenia: okresu, strumienia i ilości wydzielonego metanu. Stwierdzono, że ilość wydzielonego gazu opisuje efektywnie zależność potęgowa, natomiast wartość początkową strumienia gazu opisuje zależność logarytmiczna. Ponadto stwierdzono, że istotny wpływ na ilość i strumień wydzielonego gazu ma metanonośność pokładu węgla. Z analizowanych przykładów wynika, że przypadek wyrzutu gazów i skał w kopalni „Zofiówka” (2005 r.) nastąpił w rezultacie działania gwałtownego wydzielania się gazu z górotworu. Z uwagi na mniej gwałtowny charakter wydzielania się gazu w czasie wyrzutu w kopalni „Pniówek” (2002 r.), sprowokowanego robotami strzałowymi, ten wyrzut należy przypisać działaniom sił górotworu i zawartego gazu w górotworze.


ZBIGNIEW BZOWSKI: Monitoring wód podziemnych na terenach pogórniczych rekultywowanych z użyciem odpadów powęglowych.

W artykule zaprezentowano zasady tworzenia i prowadzenia lokalnego monitoringu wód podziemnych na terenach pogórniczych rekultywowanych z wykorzystaniem odpadów powęglowych. Jest to ważny aspekt ochrony środowiska wodnego tych terenów, gdy – w ramach zrównoważonego rozwoju – zagospodarowanie związane jest z użytkowaniem obszarów pogórniczych jako terenów dla gospodarki leśno-rolnej. Ma to szczególne znaczenie przy likwidowaniu wyrobisk górniczych po eksploatacji kopalin pospolitych.


BOLESŁAW CIEPIELA: Z historii górnictwa. Kopalnia węgla „Paryż” (1785 – 1995 – 2001).

W historii górnictwa węglowego w Dąbrowie Górniczej udokumentowana jest działalność wielu kopalń węgla. Ostatnią, zamykającą 210 lat wydobywania na tym terenie węgla, była kopalnia „Paryż”. Jej początki sięgają narodzin kopalni „Reden”, pierwszej rządowej kopalni węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, odnotowanych w roku 1785. W artykule podjęto się rekonstrukcji historii eksploatacji węgla kamiennego w tym regionie położonym po obu brzegach Czarnej Przemszy między Dąbrową Górniczą a Będziniem.


ANDRZEJ KARBOWNIK: Zarządzanie projektami w przedsiębiorstwie górniczym – część 3. Zarządzanie projektami w realiach organizacji.

W artykule wskazano na cechę charakterystyczną zarządzania projektem w realiach organizacji, tj. na rozdzielenie odpowiedzialności i władzy kierownika projektu. Podkreślono konieczność budowania przez kierownika projektu „autorytetu innego rodzaju”. Scharakteryzowano pięć typów autorytetów: formalny, finansowy, administracyjny, techniczny i charyzmatyczny. Przedstawiono i omówiono środowisko działania kierownika projektu w organizacji oraz najważniejszych interesariuszy w każdym projekcie. Podano trzy różne punkty postrzegania projektu przez kierownictwo organizacji, kierownika projektu i zespół projektowy.


Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!