• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 2 (2011)

Karbo 2 (2011)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

SPIS TREŚCI


CZAPLICKI ANDRZEJ, KOWOL DANIEL, LENARTOWICZ MAREK: Wpływ technik wydobycia i wzbogacania węgli koksowych na ich skład ziarnowy (str. 5)


SMĘDOWSKI ŁUKASZ, KRZESIŃSKA MARTA, DUBER STANISŁAW, PAWLYTA MIROSŁAWA: Charakterystyka mikrotekstury koksów wytworzonych z mieszanek węgli dwu- i trójskładnikowych przeprowadzona za pomocą mikroskopii elektronowej (str. 2)


KRZESIŃSKA MARTA, MAJEWSKA JUSTYNA, PUSZ SŁAWOMIRA: Poszukiwanie nowych kompozytów węgiel-węgiel na bazie węglowych porowatych kształtek z koksów i poli(alkoholu furfurylowego) (str. 6)


ROZWADOWSKI ANDRZEJ, ROZWADOWSKA TERESA, TRYBEK GRZEGORZ, RATAJ MARIA: Wpływ ciśnienia generowanego przez złoże uplastycznionych ziaren węglowych i stopnia jego ekspansji na wytrzymałość strukturalną karbonizatów (str. 4)


ZOLOTARYOV IVAN V., TAMKO VASILIJ A., SHENDRIK TATIANA G., ZBYKOVSKYY EVGENIJ I., SHVETS IGOR I.: Metody poprawy wartości wskaźników CSR i CRI koksu wielkopiecowego (str. 5)


KOSYRCZYK LUDWIK, LEŚNIAK BARTOSZ, NOWAK ANDRZEJ J., SMOŁKA JACEK, FIC ADAM: Interpretacja wyników pomiaru temperatury w kanałach grzewczych baterii koksowniczej (str. 4)


PALICA MICHAŁ, GOZDEK AGNIESZKA, POHL ŁUKASZ: Właściwości filtracyjne zawiesiny flotokoncentratu węgla o różnych dodatkach flokulantu (str. 3)

STRESZCZENIA

CZAPLICKI A., KOWOL D., LENARTOWICZ M.: Wpływ technik wydobycia i wzbogacania węgli koksowych na ich skład ziarnowy.

Słowa kluczowe: węgle koksowe, wydobycie, przeróbka, wzbogacanie, skład ziarnowy

Dokonano przeglądu technik wydobycia, procesów przeróbki i wzbogacania węgli koksowych. W krajowym górnictwie węgla kamiennego dominuje ścianowy system wybierania z zawałem stropu, który zalicza się do systemów ubierkowych – długofrontowych. Urabianie prowadzone jest praktycznie wyłącznie kombajnami. Węgiel kamienny jest w trakcie pozyskiwania zanieczyszczany otaczającą złoże skałą płoną. W celu uzyskania węgla o wymaganych właściwościach należy zastosować określone technologie przeróbcze. Stwierdzono, że skład ziarnowy węgli koksowych uzależniony jest przede wszystkim od zastosowanych technik wydobycia. Urobek kopalń węgli koksowych charakteryzuje się bardzo wysoką zawartością klas ziarnowych: 0–20 mm i 0–0,5 mm, wynoszącą odpowiednio 70 i 20 %. W trakcie procesów przeróbki i wzbogacania węgla powstaje pewna ilość ziaren drobnych i najdrobniejszych (< 0,5 mm). Ziarna te mogą powstawać praktycznie we wszystkich węzłach zakładu przeróbczego.


SMĘDOWSKI Ł., KRZESIŃSKA M., DUBER S., PAWLYTA M.: Charakterystyka mikrotekstury koksów wytworzonych z mieszanek węgli dwu- i trójskładnikowych przeprowadzona za pomocą mikroskopii elektronowej.

Słowa kluczowe: mieszanki węglowe, koks, TEM, SEM, struktury uporządkowane

Celem niniejszej pracy było scharakteryzowanie mikrotekstury koksów otrzymanych z mieszanek węgli dwu- i trójskładnikowych. Do badań wybrano trzy polskie węgle pochodzące z kopalń: „Zofiówka”, „Szczygłowice” oraz „Krupiński”. Węgle te różnią się zawartością pierwiastka C (82,7, 86,2 i 88,7 % wag.) oraz właściwościami koksowniczymi. Na ich bazie sporządzono mieszanki dwu- i trójskładnikowe, które następnie skarbonizowano w temperaturze 1000°C. W celu scharakteryzowania mikrotekstury otrzymanych koksów, próbki te zbadano za pomocą transmisyjnej i skaningowej mikroskopii elektronowej. W wyniku badań określono średnią powierzchnię przekroju domen MOD (parametr SMOD) budujących mikroteksturę koksów. Wartości tego parametru porównano z zawartością silnie koksującego węgla z kop. „Zofiówka” w wyjściowej mieszance. Okazało się, że wielkość domen dobrze koreluje z zawartością tego węgla w mieszance.


KrzesińskA M., Majewska J., Pusz S.: Poszukiwanie nowych kompozytów węgiel-węgiel na bazie węglowych porowatych kształtek z koksów i poli(alkoholu furfurylowego).

Słowa kluczowe: koks, kompozyt C–C, porowata struktura, moduł sprężystości, SEM

Celem badań było otrzymanie monolitycznych kompozytów typu węgiel/węgiel z wykorzystaniem koksów jako nośników oraz poli(alkoholu furfurylowego) (PFA) jako wypełniacza. Koksy na nośniki wykonano z wybranych węgli oraz z mieszanek. Węgle wyjściowe pobrano ze śląskich kopalń: „Zofiówka”, „Szczygłowice”, „Krupiński” i „Jas-Mos”. Dla uzyskanych materiałów zbadano: analizę elementarną, gęstość pozorną i rzeczywistą, porowatość objętościową, rozkład mezo- i makroporów, powierzchnię właściwą SBET, dynamiczny moduł sprężystości i przewodnictwo elektryczne. Wykonano również zdjęcia SEM. Koksowe nośniki kompozytów okazały się materiałami o wysokiej zawartości C w granicach 97,6−98,5 %wag., głównie makroporowatymi o średnicy porów 400-900 µm z małym udziałem mezoporów o średnicy do 20 nm. Badania wykazały, że uzyskane kompozyty węgiel/węgiel są porowatymi, lekkimi materiałami o gęstości pozornej poniżej 1 g/cm3 i porowatości w granicach 35−50 %. Struktura ich matrycy jest wytrzymała, bo pomimo dużej porowatości, moduł sprężystości jest wysoki rzędu 4 GPa. Wprowadzenie PFA do koksów spowodowało 4−5 krotne obniżenie ich przewodnictwa elektrycznego.


ROZWADOWSKI A., ROZWADOWSKA T., TRYBEK G., RATAJ M.: Wpływ ciśnienia generowanego przez złoże uplastycznionych ziaren węglowych i stopnia jego ekspansji na wytrzymałość strukturalną karbonizatów.

Słowa kluczowe: węgiel, ciśnienie rozprężania, piroliza, wytrzymałość strukturalna koksu

Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych wpływu ciśnienia generowanego podczas pirolizy prowadzonej w warunkach stałej objętości i ograniczonej ekspansji przez uplastycznione próbki wybranych węgli koksowych na wytrzymałość strukturalną otrzymanych z nich karbonizatów. Węgle te reprezentowały typy węgli kamiennych, które wydobywane są w Polsce i stosowane są jako komponenty koksowniczych mieszanek wsadowych do produkcji koksu najwyższej jakości. Badania wykazały, że zmiana ciśnienia generowanego przez złoże uplastycznionych podczas pirolizy ziaren węgla, której dokonywano przez stopniowe ograniczanie stopnia jego ekspansji miała wpływ na porowatość otrzymanych w ten sposób karbonizatów, a w konsekwencji na ich wytrzymałość. Wytrzymałość ta zależała jednak nie tylko od wartości generowanego ciśnienia i stosowanego stopnia ekspansji ale również od rodzaju użytego do badań węgla. Zaobserwowano, że węgle ortokoksowe typu 35.2 dają podczas pirolizy karbonizaty o wysokiej wytrzymałości, nawet gdy piroliza prowadzona jest w warunkach umożliwiających wysoki stopień ekspansji warstwy plastycznej, a generowane ciśnienie posiada stosunkowo niską wartość. Natomiast posiadający bardzo dobre właściwości dylatometryczne węgiel ortokoksowy typu 35.1 we wszystkich stosowanych w czasie badań wariantach ekspansji dostarczał karbonizaty charakteryzujące się najniższą wytrzymałością strukturalną. Cechą charakterystyczną karbonizatów z węgla gazowo-koksowego była wysoka wytrzymałość strukturalna, porównywalna do wytrzymałości karbonizatów z węgla typu 35.2 gdy otrzymywane były podczas pirolizy w stałej objętości oraz niska wytrzymałość, wówczas gdy uplastyczniony węgiel posiadał możliwość stosunkowo niewielkiej ekspansji. W wyniku tego niewielkiego wzrostu ekspansji drastycznie spadało ciśnienie generowane przez uplastycznione próbki tego węgla.


ZOLOTARYOV I.V., TAMKO V.A., SHENDRIK T.G., ZBYKOVSKYY E.I., SHVETS I.I.: Metody poprawy wartości wskaźników CSR i CRI koksu wielkopiecowego.

Słowa kluczowe: koks wielkopiecowy, CSR, CRI

Przedstawiono wyniki testów laboratoryjnych i pilotowych obróbki pozapiecowej koksu roztworem wodnym tetraboranów z SAC. Przedstawiono wyniki oceny wpływu reagentów na główne wskaźniki jakościowe koksu, takie jak: CRI i CSR. Wstępnie oszacowano efekt ekonomiczny zastosowania tej metody w zakładzie koksowniczym.


KOSYRCZYK L., LEŚNIAK B., NOWAK A. J., SMOŁKA J., FIC A.: Interpretacja wyników pomiaru temperatury w kanałach grzewczych baterii koksowniczej.

Słowa kluczowe: temperatura obmurza kanałów grzewczych, temperatura referencyjna, poprawka na spadek temperatury między rewersjami, poprawka na spadek temperatury między obsadzeniami komór przyległych do danej ściany, poprawka na spadek temperatury w ścianach skrajnych i w ścianach z odmiennym czasem koksowania

Analizując dostępne metody doboru i kontroli warunków pracy baterii koksowniczej wykazano, że najistotniejszym ich parametrem jest i będzie wysokość utrzymywanych temperatur obmurza kanałów grzewczych. Przedstawiono fizyczne podstawy uzasadnienia takiego wyboru oraz wynikające z nich ograniczenia. Bazując na wynikach rzeczywistych pomiarów temperatur w kanałach grzewczych wybranych baterii koksowniczych i wykonanych w kodach numerycznej mechaniki płynów CFD (Computational Fluid Dynamics) symulacjach spalania gazu w konstrukcji średniego kanału grzewczego najpopularniejszej obecnie w Polsce baterii PWR-63 (z wewnętrzną recyrkulacją spalin) wykazano potrzebę uwzględniania nie tylko warunków pracy komory koksowniczej, ale również miejsca i czasu pomiaru. Dla ujednolicenia interpretacji uzyskiwanych wyników pomiarów temperatur w kontrolnych kanałach grzewczych baterii koksowniczej zaproponowano wprowadzenie pojęcia temperatury referencyjnej i stosowanie, oprócz dotychczasowej poprawki na spadek temperatury między rewersjami, także poprawki na spadek temperatury między obsadzeniami komór przyległych do danej ściany i poprawki na spadek temperatury w ścianach skrajnych i w ścianach z odmiennym czasem koksowania.


PALICA M., GOZDEK A., POHL Ł.: Właściwości filtracyjne zawiesiny flotokoncentratu węgla o różnych dodatkach flokulantu.

Słowa kluczowe: filtracja ciśnieniowa, odwodnienie flotokoncentratu węgla

Badaniom testowym filtracji ciśnieniowej w zakresie ciśnień ∆P = 0,21−1,8 MPa poddano zawiesinę flotokoncentratu węglowego pochodzącego z jednej z kopalń Jastrzębskiej Spółki Węglowej. Stwierdzono, że dodatek flokulantu Magnafloc 336 w ilości 110 g/1 Mg suchego produktu, poddany sonifikacji przez 6 s przy częstotliwości 20 kHz, w porównywalnych warunkach powoduje zmniejszenie wilgotności końcowej osadu w stosunku do obecnie stosowanej ilości 70 g/1 Mg suchego produktu bez sonifikacji. Wyznaczono również tzw. parametry filtracyjne, niezbędne w modelowaniu procesu filtracji w funkcji ciśnienia. Stwierdzono bardzo dobrą zgodność danych doświadczalnych i wynikających z modelowania.

Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!