• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 2 (2012)

Karbo 2 (2012)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

SPIS TREŚCI


ZARĘBSKA KATARZYNA: Sorpcja par substancji polarnych i apolarnych na węglu kamiennym (str. 74)


IGNASIAK KARINA, MUZYKA ROKSANA, ROBAK JOLANTA: Badania wpływu dodatków chemicznych na wybrane właściwości zawiesin węglowo-wodnych (str. 78)


CZAPLICKI ANDRZEJ, JANUSZ MARCIN, KOSEWSKA MONIKA, WRÓBELSKA KRYSTYNA: Metody preparacji mieszanek węglowych w systemie zasypowym i ich wpływ na jakość koksu (str. 88)


REJDAK MICHAŁ, WASIELEWSKI RYSZARD: Koksowanie węgla metodą wsadu ubijanego – stan aktualny i perspektywy rozwoju (str. 100)


KORDAS TERESA, ZIELIŃSKA-NADOLSKA IWONA, TARNOWSKA JUSTYNA, POGODA MAŁGORZATA: Analityka gazu koksowniczego (str. 109)


POPOWICZ JÓZEF, BIGDA JOANNA : Model matematyczny reaktora zgazowania węgla z cyrkulującym złożem fluidalnym (str. 114)


WILK ANDRZEJ, WIĘCŁAW-SOLNY LUCYNA, DRESZER KRZYSZTOF, TATARCZUK ADAM, KRÓTKI ALEKSANDER: Wpływ dodatków aktywujących na zdolności sorpcyjne mieszanin aminowych opartych na N-metylodietanoloaminie – MDEA (str. 123)

STRESZCZENIA

ZARĘBSKA K.: Sorpcja par substancji polarnych i apolarnych na węglu kamiennym.

Słowa kluczowe: węgiel, sorpcja, substancje polarne, substancje apolarne

Celem pracy było znalezienie powiązań między przebiegiem procesu niskociśnieniowej sorpcji wybranych substancji polarnych (woda, metanol, etanol, propan-1-ol, butan-1-ol) oraz niepolarnych (benzen, cykloheksan, n-heksan, n-pentan, n-oktan, heks-1-en i hept-1-en) na polskim węglu kamiennym. W oparciu o uzyskane dane eksperymentalne wykazano wpływ obecności wiązania podwójnego na zwiększenie wartości chłonności sorpcyjnej w całej grupie badanych sorbatów. Stwierdzono także obniżenie wartości chłonności sorpcyjnej wraz ze wzrostem długości łańcucha węglowego stosowanych sorbatów, co potwierdza efekt sita molekularnego porowatej struktury węgla kamiennego.


IGNASIAK K., MUZYKA R., ROBAK J.: Badania wpływu dodatków chemicznych na wybrane właściwości zawiesin węglowo-wodnych.

Słowa kluczowe: zawiesina węglowo-wodna, reologia, dyspergatory

Przedstawiono wyniki badań wybranych właściwości zawiesin węglowo-wodnych o koncentracji 50 % (liczonej na stan suchy węgla), otrzymanych w warunkach laboratoryjnych. Paliwa zawiesinowe przygotowano na bazie węgli energetycznych z kopalń „Janina” i „Wieczorek”. Jako dyspergatory fazy stałej zastosowano pochodne kwasów naftalenosulfonowych (Dyspergator NNOS E), eter polioksyetylenoglikolowy nasyconego alkoholu tłuszczowego (Rokanol Ł18) oraz trójetanoloaminę surową (TEA). Stabilność zawiesin wyznaczono zmodyfikowaną metodą penetracji zawiesiny przez pręt szklany z dyskiem. Analizując zmiany w płynności, lepkości oraz stabilności czasowej badanych układów węgiel-woda-dyspergator stwierdzono niejednoznaczne oddziaływanie poszczególnych substancji modyfikujących. W zależności od rodzaju węgla, z którego zawiesiny zostały wytworzone, wpływ dyspergatorów jest różny. Najkorzystniejszymi właściwościami charakteryzowała się zawiesina otrzymana na bazie węgla z kop. „Wieczorek”.


CZAPLICKI A., JANUSZ M., KOSEWSKA M., WRÓBELSKA K.: Metody preparacji mieszanek węglowych w systemie zasypowym i ich wpływ na jakość koksu.

Słowa kluczowe: wsad do koksowania, system zasypowy, metody preparacji wsadu, jakość koksu

Zaprezentowano wpływ poszczególnych metod preparacji wsadu węglowego na zmianę jakości otrzymanego koksu w systemie zasypowym. Przedmiotem badań były mieszanki węglowe skomponowane z krajowych węgli koksujących i stosowane w polskich zakładach koksowniczych do produkcji koksu wielkopiecowego. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały, że z wyjątkiem granulacji, każda z przebadanych metod preparacji wsadu węglowego (podsuszanie, preparacja emulsją, granulacja, dobór uziarnienia i zagęszczanie wibracyjne) prowadzi do poprawy jakości wytworzonego koksu. Najlepsze efekty osiągnięto dla racjonalnego doboru uziarnienia oraz podsuszania wsadu węglowego.


REJDAK M., WASIELEWSKI R.: Koksowanie węgla metodą wsadu ubijanego – stan aktualny i perspektywy rozwoju.

Słowa kluczowe: koksowanie, system ubijany

W ostatnich latach obserwuje się powrót zainteresowania ubijanym systemem obsadzania komór koksowniczych mieszanką węglową. Sytuacja ta spowodowana jest zmniejszającą się podażą i rosnącymi cenami węgli o bardzo dobrych właściwościach koksotwórczych. System ubijany pozwala znacząco zwiększyć gęstość wsadu węglowego, co w efekcie poprawia właściwości mechaniczne koksu, a tym samym pozwala zwiększyć udział w mieszance węglowej węgli o gorszych właściwościach. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie aktualnego stanu i perspektyw rozwoju technologii ubijanego systemu napełniania komór mieszanką węglową.


KORDAS T., ZIELIŃSKA-NADOLSKA I., TARNOWSKA J., POGODA M.: Analityka gazu koksowniczego.

Słowa kluczowe: gaz koksowniczy, analiza chemiczna, metody klasyczne, metody instrumentalne, chromatografia gazowa, chromatografia cieczowa, chromatografia jonowa

Z uwagi na nowe obszary zastosowań gazu koksowniczego (syntezy chemiczne, turbiny, silniki gazowe) wzrastają wymagania dotyczące jego jakości, która nierozerwalnie związana jest z jego składem chemicznym. Do określenia składu koniecznym staje się wykorzystanie, oprócz metod klasycznych, metod chromatograficznych kwalifikowanych do technik instrumentalnych. Pozwalają one na szybką ocenę jakości gazu koksowniczego i oznaczenie wielu składników jednocześnie w trakcie jednej analizy. W pracy omówiono metody analizy gazu koksowniczego, zarówno klasyczne, jak i chromatograficzne. Zwrócono uwagę na istotne różnice i ograniczenia powyższych metod. Przedstawiono rodzaje kolumn, detektory jakie stosuje się do oznaczenia poszczególnych składników gazu koksowniczego wykorzystując chromatografię gazową, cieczową, jonową oraz technikę łączoną GC-MS. Omówiono problemy związane z analityką (adsorpcja niektórych analitów na materiałach z którymi gaz koksowniczy ma kontakt, czas przechowywania próbki, absorpcja/rozpuszczanie jednych analitów w drugich).


POPOWICZ J., BIGDA J.: Model matematyczny reaktora zgazowania węgla z cyrkulującym złożem fluidalnym.

Słowa kluczowe: reaktor z cyrkulującym złożem fluidalnym, modelowanie,

piroliza, zgazowanie, węgiel

Przedstawiono model matematyczny reaktora zgazowania węgla z cyrkulującym złożem fluidalnym. Model oparty jest na kinetycznym podejściu do procesów odgazowania węgla i zgazowania karbonizatu, przebiegających w stanie ustalonym. Bazując na eksperymentalnych danych pomiarowych parametrów procesu zgazowania węgla w reaktorze o wydajności 300 kg/h, przeprowadzono walidację modelu. Uzyskano dobrą zgodność pomiędzy obliczonymi i rzeczywistymi parametrami procesowymi, tj. wydajnością, temperaturą i składem gazu oraz karbonizatu. Model numeryczny może być zastosowany do optymalizacji parametrów pracy reaktora zgazowania węgla ze złożem fluidalnym dla różnych rodzajów węgla i zmiennej geometrii reaktora.


WILK A., WIĘCŁAW-SOLNY L., DRESZER K., TATARCZUK A., KRÓTKI A.: Wpływ dodatków aktywujących na zdolności sorpcyjne mieszanin aminowych opartych na N-metylodietanoloaminie – MDEA.

Słowa kluczowe: CCS, absorpcja CO2, MEA, AMDEA

Coraz większe znaczenie ograniczania emisji CO2 ze spalin spowodowało konieczność znajdowania jak najefektywniejszych metod separacji tego gazu. Spośród dostępnych technik najbardziej obiecującą wydaje się absorpcja chemiczna w roztworach wodnych alkoholoamin. W celu ograniczenia znacznej energochłonności tego procesu konieczne jest opracowanie roztworów cechujących się jak najlepszym potencjałem absorpcyjnym, np. poprzez odpowiednią kompozycję mieszanin bądź zastosowanie aktywatorów absorpcji CO2. Przeprowadzono testy na roztworach aktywowanej N-metylodietanoloaminy (AMDEA) z zastosowaniem dodatków obejmujących zarówno aminy I rzędowe, jak i aminy cykliczne oraz ciecze organiczne. Testy obejmowały badania szybkości pochłaniania CO2 oraz wyznaczanie izoterm absorpcji, w obu przypadkach dla zakresu temperatur 293-333 K. Uzyskane wyniki pokazały korzystny wpływ stosowanych dodatków, zarówno na szybkość jak i na pojemność absorpcyjną. Wykazano działanie aktywujące dodatków piperazyny natomiast wykluczono taki efekt w przypadku dodatku imidazolu.

Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!