• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 3 (2012)

Karbo 3 (2012)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

SPIS TREŚCI


CYGANKIEWICZ JANUSZ, ŻYŁA MIECZYSŁAW, DUDZIŃSKA AGNIESZKA: Wpływ stopnia metamorfizmu węgli kamiennych na sorpcję i desorpcję etanu (str. 134)


JERZAK WOJCIECH: Zależność pomiędzy składem chemicznym popiołów a charakterystycznymi temperaturami topliwości popiołów węglowych oraz temperaturą likwidus (str. 146)


CHMIELNIAK TOMASZ, MISZTAL EDYTA, KMIEĆ MAGDALENA, MAZUREK IZABELA: Rtęć w węglach stosowanych w polskim sektorze energetycznym (str. 154)


JANUSZ MARCIN: Długotrwałe przechowywanie węgla: zmiana właściwości oraz wpływ na parametry jakościowe koksu (str. 164)


WASIELEWSKI RYSZARD, REJDAK MICHAŁ, PIECHACZEK MAŁGORZATA: Badania nad wpływem stopnia zagęszczenia wsadu węglowego na parametry jakościowe i właściwości optyczne koksu (str. 173)


LAJNERT RADOSŁAW, NOWICKI GRZEGORZ, PAWŁOWSKI PRZEMYSŁAW: Analiza możliwości redukcji NOx w systemie opalania baterii koksowniczej (str. 182)


CHMIELNIAK TOMASZ, TOMASZEWICZ GRZEGORZ: Zgazowanie paliw stałych – stan obecny i przewidywane kierunki rozwoju (str. 191)

STRESZCZENIA

CYGANKIEWICZ J., ŻYŁA M., DUDZIŃSKA A.: Wpływ stopnia metamorfizmu węgli kamiennych na sorpcję i desorpcję etanu.

Słowa kluczowe: węgiel kamienny, sorpcja, etan

Etan, obok innych węglowodorów: etenu, propanu, propenu, jest składnikiem powietrza kopalnianego. Najczęściej towarzyszy metanowi obecnemu w złożach węgla kamiennego. Wzrost stężenia etanu w atmosferze kopalni jest wynikiem wydzielania się tego węglowodoru ze złoża węglowego wraz ze wzrostem temperatury spowodowanej procesami samozagrzewania węgli. W pracy przeanalizowano zdolności sorpcyjne węgli kamiennych w odniesieniu do etanu, podano wyniki objętości sorbowanego etanu w zależności od procentowej zawartości pierwiastka węgla, tlenu, porowatości ogólnej oraz powierzchni właściwej wyznaczonej z sorpcji azotu i ditlenku węgla. Największe ilości etanu sorbują węgle niskouwęglone o dużej zawartości tlenu, wilgoci, porowatości ogólnej oraz o zwiększonych wartościach powierzchni właściwych. Węgle średniouwęglone o mniejszej porowatości ogólnej sorbują wyraźnie mniejsze ilości etanu. Węgle te mają zwartą budowę oraz bardziej apolarny charakter, spowodowany warstwą węglowodorów łańcuchowych otaczającą aromatyczny polimer węglowy. Przeprowadzono również pomiary izoterm desorpcji etanu wykazując nieodwracalny charakter adsorpcji. Izotermy desorpcji nie zbiegają się z izotermami adsorpcji tworząc otwartą pętlę histerezy. Pozostające w węglu ilości niedesorbującego się etanu są znaczne i mogą być traktowane jako łatwopalny składnik złoża węgla.


JERZAK W.: Zależność pomiędzy składem chemicznym popiołów a charakterystycznymi temperaturami topliwości popiołów węglowych oraz temperaturą likwidus.

Słowa kluczowe: temperatury topliwości popiołu węgla, temperatura likwidus, modelowanie termodynamiczne

Przedstawiono przegląd metod obliczeniowych dotyczących wyznaczenia zależności charakterystycznych temperatur topliwości od składu chemicznego popiołów węglowych. Przedmiotem badań było powiązanie obliczonych w pakiecie FactSage 6.2 temperatur likwidus popiołów, w atmosferze utleniającej (powietrza) dla składów zaczerpniętych z literatury, z temperaturami kuli, półkuli i płynięcia. Obliczenia przeprowadzono w zakresie temperatur od 1250 do 1650°C z krokiem co 2°C dla 22 składów popiołów węglowych. Analizowano próbki popiołów zawierające dziewięć komponentów. Wyznaczone w FactSage 6.2 temperatury likwidus dla badanych popiołów węglowych zawierały się w przedziale 1294−1580°C. Uporządkowanie badanych popiołów według wzrastającej temperatury likwidus nie pokrywa się z kolejnością wzrostu temperatur ST, HT czy FT. Dla każdej próbki popiołu prognozowano pierwszą fazę stałą, jaka pojawiłaby się w ciekłym popiele węglowym podczas procesu ochładzania. Stosując estymację parametrów równań liniowych, uzyskano zadowalające odzwierciedlenie eksperymentów. Umiarkowaną zgodność wyników reprezentowaną przez współczynnik determinacji 0,76 odnotowano w przypadku temperatury kuli, natomiast dla temperatur płynięcia oraz półkuli współczynnik ten osiągnął satysfakcjonujący poziom (R2=0,94). Zaproponowane parametry do równań na temperatury ST, HT i FT pozwalają niejednokrotnie wierniej odzwierciedlić wyniki eksperymentów od pozostałych modeli empirycznych dla próbek popiołów spełniających kryteria do ich zastosowania. W przypadku temperatury półkuli wykazano 100 % zgodność wyników doświadczeń z obliczeniami, jeśli różnica temperatur pomiar/obliczenia nie przekracza ±40°C.


CHMIELNIAK T., MISZTAL E., KMIEĆ M., MAZUREK I.: Rtęć w węglach stosowanych w polskim sektorze energetycznym.

Słowa kluczowe: węgle w polskiej energetyce, rtęć, obniżenie emisji

W Europie Polska należy do krajów emitujących największe ilości rtęci. Spowodowane jest to strukturą zużycia energii pierwotnej, w tym dominującego udziału węgla w krajowym sektorze energetycznym. Jedną z podstawowych metod ograniczenia emisji rtęci jest odpowiedni dobór paliw – mieszanek paliwowych o małej zawartości tego pierwiastka. Podstawą takich działań jest wiarygodne i stale aktualizowane informacje na temat rtęci w węglach wykorzystywanych w polskiej energetyce. W artykule przedstawiono wyniki badań zawartości rtęci w polskich węglach energetycznych, realizowane w latach 2009-2012. Badania objęły zarówno węgle kamienne jak i brunatne. Zawartość rtęci w węglach brunatnych jest zdecydowanie większa niż w węglach kamiennych. Uzyskane średnie stężenia rtęci wyniosły 73 i 360 µg/kg, odpowiednio dla węgli kamiennych i brunatnych. W artykule przedstawiono również wyniki badań zawartości rtęci w paliwach alternatywnych.


JANUSZ M.: Długotrwałe przechowywanie węgla: zmiana właściwości oraz wpływ na parametry jakościowe koksu.

Słowa kluczowe: utlenianie węgla, jakość koksu, właściwości węgla

Celem pracy było określenie zmian właściwości koksotwórczych węgli wynikających z ich utleniania podczas długotrwałego przechowywania. Przedmiotem badań były krajowe węgle koksowe oraz skomponowana z nich mieszanka do produkcji koksu wielkopiecowego. Badania wykazały, że dla wszystkich węgli nastąpił znaczący spadek ważnych wskaźników koksotwórczych oraz odnotowano pogorszenie się jakości koksu otrzymanego z mieszanek. Otrzymane wyniki porównano z danymi literaturowymi.


WASIELEWSKI R., REJDAK M., PIECHACZEK M.: Badania nad wpływem stopnia zagęszczenia wsadu węglowego na parametry jakościowe i właściwości optyczne koksu.

Słowa kluczowe: koksowanie, gęstość wsadu koksowniczego, jakość koksu, CRI/CSR, właściwości optyczne koksu

Przedstawiono wyniki badań prowadzonych w skali wielkolaboratoryjnej z wykorzystaniem instalacji KARBOTEST. Koksowano wsady czteroskładnikowe o zmiennej zawartości (20, 30 i 40 %) węgla typ 34 (kop. „Knurów” i „Marcel”) przygotowane dla czterech gęstości wsadu (840, 1000, 1050 i 1100 kg/m3). Wsady zagęszczano metodą udarową. Uzyskane koksy poddano badaniom parametrów jakościowych CRI i CSR. Wykonano również badania właściwości optycznych matrycy koksowej. Stwierdzono, że optymalna gęstość wsadu koksowniczego, dla której obserwuje się poprawę badanych parametrów jakości koksu mieści się w zakresie 1000−1050 kg/m3 (stan roboczy).


LAJNERT R., NOWICKI G., PAWŁOWSKI P.: Analiza możliwości redukcji NOx w systemie opalania baterii koksowniczej.

Słowa kluczowe: emisja NOx, współczynnik nadmiaru powietrza,

spalanie stopniowe, recyrkulacja spalin

Przedstawiono tematykę związaną z emisją tlenków azotu z systemu opalania baterii koksowniczej. Omówiono zagrożenia płynące z emisji związków azotu do otoczenia i sposoby tworzenia się tych związków w procesach spalania. Opisano wpływ parametrów procesu spalania na powstawanie NOx, główny mechanizm tworzenia się NOx podczas spalania paliw gazowych i najważniejsze parametry mające wpływ na emisję, czyli współczynnik nadmiaru powietrza, skład spalanego paliwa, temperaturę powietrza do spalania i temperaturę procesu spalania. Przedstawiono metody zmniejszenia emisji NOx ze spalania paliw, zarówno metody ograniczające tworzenie się NOx w samym źródle ich powstawania (tzw. metody pierwotne, źródłowe), jak i metody wtórne, tj. zmniejszające zawartość w spalinach już powstałych tlenków azotu. Zaprezentowano rozwiązania konstrukcyjne kanałów grzewczych ograniczające emisję NOx, takie jak spalanie stopniowe, polegające na etapowym wprowadzaniu powietrza lub paliwa do strefy reakcji i recyrkulacja spalin, czy zawrócenie części spalin do procesu.


CHMIELNIAK T., TOMASZEWICZ G.: Zgazowanie paliw stałych – stan obecny i przewidywane kierunki rozwoju.

Słowa kluczowe: węgiel, zgazowanie, stan i kierunki rozwoju

W pracy zaprezentowano wyniki przeglądu światowego stanu rozwoju technologii zgazowania obejmującego istniejące, będące w fazie budowy oraz planowane do wdrożenia do roku 2016 instalacje komercyjne. Wyniki przeanalizowano pod względem wykorzystywanych paliw, wytwarzanych produktów, stosowanych technologii, a także lokalizacji geograficznej, ze szczególnym uwzględnieniem układów wykorzystujących węgiel jako paliwo podstawowe. Dokonano przeglądu głównych kierunków rozwoju technologii na świecie i w kraju. Omówiono wybrane rozwiązania aparaturowe technologii zgazowania.

Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!