• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 1 (2015)

Karbo 1 (2015)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

STRESZCZENIA

REJDAK M., WINKLER M.: Badania procesu zagęszczania wsadu węglowego metodą prasowania hydraulicznego. Słowa kluczowe: koksownictwo, przygotowanie wsadu, prasowanie. Przedstawiono wyniki badań, których celem było określenie wpływu parametrów technologicznych wsadu węglowego, takich jak: stopień rozdrobnienia (% < 3,15 mm) i zawartość wilgoci całkowitej (Wtr,%) na gęstość (ρ, kg/m3) i wytrzymałość mechaniczną (Sc, kPa) nabojów przygotowanych metodą prasowania hydraulicznego. Stwierdzono, że wzrost ciśnienia prasowania powoduje wzrost gęstości wsadu węglowego. Gęstości wsadu zbliżone do aktualnie stosowanych w przemyśle dla systemu ubijanego uzyskano stosując ciśnienie prasowania na poziomie ok. 3,0-4,7 MPa. Wzrost zawartości wilgoci we wsadzie od 4 do 12 % powoduje wzrost gęstości wsadu o ok. 10 %. Obniżenie stopnia rozdrobnienia z ok. 95 do 75 % < 3,15 mm skutkuje wzrostem gęstości wsadu o ok. 45-48 kg/m3 w przeliczeniu na stan suchy. Obniżenie stopnia rozdrobnienia powoduje spadek wytrzymałości mechanicznej wsadu na ściskanie. Optymalna zawartość wilgoci, dla której wsad węglowy osiąga najwyższą wytrzymałość mechaniczną na ściskanie wynosi 8 %, niezależnie od stopnia rozdrobnienia


SMÓŁKA B., GRZYWA E.: Przetwórstwo smoły jako jeden z elementów programu budowania przewagi konkurencyjnej koksowni w Grupie Kapitałowej JSW. Słowa kluczowe: smoła koksownicza, przetwórstwo smoły, destylacja smoły, koksownia, przewaga konkurencyjna. Smoła koksownicza jest obok gazu koksowniczego jednym z głównych produktów ubocznych otrzymywanych podczas produkcji koksu. O ile benzol surowy wydzielany z gazu koksowniczego jest uważany za cenny produkt handlowy, o tyle smoła koksownicza jest coraz częściej w warunkach typowej koksowni traktowana jako niemożliwy do wyeliminowania kłopotliwy produkt uboczny. Dotychczas głównym kierunkiem jej zagospodarowania w koksowniach Grupy JSW była sprzedaż. Jednakże może ona być źródłem wielu cennych związków i substancji chemicznych o ogromnym znaczeniu gospodarczym. Główną przeszkodą stojącą na drodze do potencjalnego wykorzystania smoły koksowniczej jako surowca do otrzymywania wartościowych substancji i związków chemicznych jest jej skomplikowany skład i właściwości. W konsekwencji procesu racjonalizacji europejskiego rynku przetwórstwa smoły i wynikającej z niego likwidacji przestarzałych technologicznie, niespełniających wymogów ochrony środowiska zakładów, do roku 2008 przemysł przetwórstwa smoły koksowniczej w Polsce przestał istnieć. Zgrupowanie dwóch producentów koksu: JSW KOKS SA i Wałbrzyskich Zakładów Koksowniczych „Victoria” w ramach Grupy Koksowej JSW otworzyło drogę do podjęcia starań o jego przywrócenie w kraju. Celem artykułu jest zaprezentowanie i przeanalizowanie pod kątem technicznym i finansowym projektu budowy zakładu przerobu smoły koksowniczej o wydajności 200 tys. Mg/rok w JSW KOKS SA. Z uwagi na fakt iż tradycyjny schemat przeróbki smoły koksowniczej z produkcją paku elektrodowego jako głównego produktu nie ma w Europie rynkowego uzasadnienia, rozważa się schemat poprzestający na wyodrębnieniu ze smoły łatwo zbywalnych produktów chemicznych: oleju lekkiego, fenoli sumarycznych, naftalenu i oleju płuczkowego. Analiza finansowa przedsięwzięcia przeprowadzona według metodologii UNIDO wskazuje na jego efektywność pod względem finansowym.


CZAPLICKI A.: Skutki polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej dla Polski. Słowa kluczowe: gazy cieplarniane, emisja, klimat, polityka klimatyczna, gospodarka W artykule przedstawiono zarys polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej od roku 2000 oraz podstawowe narzędzia jej realizacji. Omówiono zasadnicze tezy Pakietu Klimatyczno-Energetycznego oraz konkluzje Rady Europejskiej z posiedzenia z dnia 23 października 2014 r. Poddano analizie wpływ pakietu i konkluzji na sytuację gospodarczą i społeczną Polski w najbliższych latach oraz w perspektywie roku 2050. Sytuację państwa polskiego ukazano na tle całej Wspólnoty. Podkreślono, że polityka klimatyczna Unii Europejskiej, choć w założeniach słuszna, niesie zagrożenia dla trwałego rozwoju gospodarczego zarówno dla Polski jak i dla większości państw członkowskich UE.


MIROSHNICHENKO D., DESNA N.: Badanie kinetyki utleniania z uwzględnieniem uziarnienia węgli występujących w warunkach przemysłowych. Słowa kluczowe: węgiel, utlenianie, przechowywanie na wolnym powietrzu, stos, etap metamorfizmu, stała szybkości procesu utleniania, maksymalny dopuszczalny czas przechowywania węgla. Obecne studium dotyczy analizy wyników badań nad naturalnym utlenianiem węgla w otwartych składowiskach zarówno w zimie jak i w okresie letnim w różnych ukraińskich zakładach koksowniczych. Obecną pracę przeprowadzono biorąc pod uwagę poprzednie wyniki sztucznego utleniania węgla na różnych etapach metamorfizmu w warunkach laboratoryjnych. Celem niniejszej pracy jest wykazanie konieczności dostosowania dozwolonego czasu magazynowania węgla w środowisku naturalnym zgodnie z obowiązującymi normami w oparciu o wyniki badań utleniania naturalnego. Biorąc pod uwagę fakt, że krzywa stopnia utlenienia (d0) w odniesieniu do czasu magazynowania, przybiera kształt litery S, uzyskane wyniki zostały opracowane zgodnie z równaniem Avrami-Erofeeva opisującym kinetykę reakcji heterogenicznych. Stałe reakcji i stałe prędkości procesu utleniania były obliczone dla węgli wzbogaconych różnych klas (G, T, K, OS), w okresach letnich i zimowych. Stwierdzono, że krzywe i relacje matematyczne klasy węgla wpływają na stałą tempa procesu naturalnego utleniania w okresach letnich i zimowych. Dopuszczalny okres magazynowania węgla w otwartych składowiskach obliczono dla badanych węgli za pomocą równania Avramiego-Erofeeva. Ukazano konieczność dostosowania poprzednio ustalonego, dopuszczalnego czasu magazynowania różnych klas węgla.


RÓG L., KROK W., GROTKOWSKI Ł.: Nowa metoda do oznaczania typu koksu według Gray-Kinga. Słowa kluczowe: koks, analizator, piec, mieszanka węglowa, właściwości koksotwórcze, metoda badań. W artykule opisano metodę pomiarową, jej zastosowanie oraz podstawowe aspekty budowy analizatora do oznaczania typu koksu metodą Gray-Kinga. Metoda została znormalizowana w 1984 i jest powszechna w krajach anglosaskich do określania zdolności spiekania węgla. Analizator do oznaczania typu koksu metodą Gray-Kinga opracowany został w Instytucie Tele- i Radiotechnicznym. Urządzenie to może być stosowane przez laboratoria jednostek przemysłowych badających parametry fizyko-chemiczne węgla i koksu.

Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!