• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 3 (2015)

Karbo 3 (2015)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

STRESZCZENIA

MIANOWSKI A., RADKO T.: Predykcja jakości koksu w układzie: właściwości – skład w oparciu o eksperyment planowany. Słowa kluczowe: jakość koksu, mieszanki węglowe, koksowanie, predykcja, eksperyment planowany, korelacja W oparciu o schemat prowadzenia eksperymentu planowanego dla układów: właściwości – skład, zaproponowano typowe równanie predykcji wartości zmiennej wyjściowej (11) dla trzech komponentów mieszanki. Równanie to w wystarczającym stopniu jest zgodne z zasadami eksperymentu planowanego i korelacji wielokrotnej. Przedstawiono porównanie prognozowanych parametrów dla konkretnych badań nad optymalizacją składu mieszanki węglowej.


KARDAŚ D., POLESEK-KARCZEWSKA S., CIŻMIŃSKIP., MERTAS B.: Modelowanie zmian ciśnienia gazów w koksowanym suchym wsadzie węglowym Słowa kluczowe: proces koksowania, dynamika ciśnienia gazów, przepuszczalność Analiza zagadnienia transportu gazów w piecu koksowniczym ma istotne znaczenie z punktu widzenia praktyki, gdyż żywotność baterii zależy w dużym stopniu od oddziaływań wewnątrz komory. W pracy zaproponowano uproszczony jednowymiarowy model transportu ciepła i gazów w komorze koksowniczej oparty na równaniach bilansowych węgla i gazu. Szczególną uwagę poświęcono analizie zagadnienia dynamiki zmian ciśnienia. Warstwę węgla potraktowano jako ośrodek dwuskładnikowy, wprowadzając jego uśrednione (efektywne) właściwości termofizyczne w funkcji porowatości. Postawione zagadnienie początkowo-brzegowe dla temperatury i ciśnienia zostało rozwiązane numerycznie przy pomocy schematów niejawnych. Uzyskane rezultaty wskazały na silny związek rozkładu ciśnienia z gazoprzepuszczalnością i intensywnością odgazowania węgla.


BIGDA J., CZARDYBON A., KOSTRZEWA E., GRABSKI A.: Wybrane technologie konwersji tlenku węgla parą wodną. Słowa kluczowe: konwersja tlenku węgla parą wodną, produkcja wodoru Reakcja konwersji tlenku węgla parą wodną (WGS) jest przemysłowo wykorzystywana od końca XIX wieku. Ponowne nią zainteresowanie związane jest ze wzrostem zapotrzebowania na wodór, który wykorzystywany jest zarówno jako paliwo, jak i substrat w syntezie chemicznej (m.in. produkcja amoniaku i metanolu). Reakcja ta wykorzystywana jest do komponowania pożądanego, ze względu na jego dalsze wykorzystanie, składu gazu syntezowego – korekta udziału kluczowych składników gazu: CO, CO2, H2 i H2O. Proces konwersji tlenku węgla jest istotny również ze względu na fakt przekształcenia formy występowania pierwiastka węgla w gazie syntezowym z CO na CO2, który to związek można następnie wydzielić ze strumienia gazu w procesach usuwania składników kwaśnych. Proces konwersji CO znajduje szerokie zastosowanie, a w zależności od przeznaczenia produkowanego gazu stosuje się różne jego konfiguracje. W artykule przedstawiono przegląd technologii konwersji tlenku węgla parą wodną przede wszystkim w kontekście ich wykorzystania do uzdatniania gazu syntezowego generowanego w procesie zgazowania. Celem artykułu jest również pokazanie ewolucji technologii konwersji tlenku węgla od rozwiązań klasycznych po eksperymentalne. Zostaną omówione następujące technologie: jednostopniowa konwersja, dwustopniowa konwersja, konwersja z równoczesnym usuwaniem jednego z produktów reakcji (H2 lub CO2) oraz konwersja CO powiązana z wychwytem CO2. Te ostatnie technologie zaliczyć można do tzw. hybrydowych, które realizowane są w nowoczesnych reaktorach wielofunkcyjnych. W opinii autorów największy rozwój technologii konwersji CO nastąpi właśnie w dziedzinie reaktorów wielofunkcyjnych.


REJDAK M., MICOREK T., PAWŁOWSKI P., SUPERNOK K.: Podatność przemiałowa polskich węgli koksowych. Słowa kluczowe: podatność przemiałowa, współczynnik przemiałowości Hardgrove’a, HGI, proces koksowania Parametrem opisującym zdolność przemiałową węgla, a tym samym pozwalającym zróżnicować węgle pod kątem ich zachowania w procesie mielenia (kruszenia), jest współczynnik przemiałowości Hardgrove’a (HGI). Im wyższa jego wartość tym łatwiej substancja węglowa poddaje się procesowi mielenia, co bezpośrednio prowadzi do zwiększenia jego wydajności. W niniejszej pracy zaprezentowano informacje na temat podatności przemiałowej polskich węgli koksowych, typu 34 i 35, szeroko wykorzystywanych w krajowym przemyśle koksowniczym do produkcji koksu metalurgicznego. Odnotowano wzrost podatności przemiałowej wraz ze wzrostem stopnia uwęglenia wyrażonego zawartością części lotnych Vdaf, zawartością węgla pierwiastkowego Cdaf oraz stosunku atomowego C/H. Otrzymano zależności regresyjne, na podstawie których, można z dość dużą dokładnością oszacować podatność przemiałową badanych węgli.


MIROSHNICHENKO D., DESNA N.: Związek między utlenianiem a gęstością nasypową węgli. Słowa kluczowe: węgiel, utlenianie, silos, średnica węgla Pod uwagę brany jest wpływ utleniania na gęstość nasypową węgla. Okazuje się, że gęstość nasypowa koncentratów węgla jest znacznie wyższa niż jej standardowe wartości. Wartość ta może być większa niż 1,0 t/m3. Prowadzi to do przepełniania i możliwego niszczenia silosów wieży baterii koksowniczych. Z analizy matematycznej danych doświadczalnych wynika, że zwiększona gęstość nasypowa powodowana jest znacznym utlenieniem węgla wyrażonym wskaźnikiem utleniania, wilgotnością analityczną węgla i udziałem ziaren węgla o przeciętnej średnicy.


ADAMCZYK M.: Nannochloropsis gaditana - potencjalne zastosowanie do celów energetycznych. Słowa kluczowe: algi, Nannochloropsis gaditana, wychwyt CO2, piroliza Zwiększone zapotrzebowanie na energię z tzw. źródeł odnawialnych (OZE) oraz rosnąca wrażliwość na ochronę zasobów naturalnych i poprawę czystości środowiska naturalnego powoduje wzrost intensywności badań nad technologiami, mogącymi podejmować te wymagania. Tego typu technologią jest m.in. wykorzystanie mikroalg do wychwytu i utylizacji CO2. Szczególnie interesujący jest gatunek morski Nannochloropsis gaditana, który charakteryzuje się efektywną utylizacją CO2 oraz dużą zawartością lipidów. Celem pracy było zbadanie wpływu warunków hodowli na efektywność utylizacji CO2. Zwiększenie pH z 7 do 9 skutkowało zwiększeniem efektywności tej utylizacji. W hodowli o podwyższonym pH wychwycono 5,01 gCO2/L w ciągu 10-dniowej hodowli, natomiast w hodowli o warunkach standardowych 4,16 gCO2/L. W hodowlach o podwyższonej temperaturze i podwojonej ilości związków fosforu, efektywność była niższa niż w hodowli standardowej. W pracy przedstawiono również wyniki z procesu pirolizy w złożu stałym biomasy Nannochloropsis gaditana, w 600°C. Otrzymano produkty mogące znaleźć zastosowanie przemysłowe, to znaczy gaz bogaty w metan (~50 %), karbonizat zawierający ok. 70 % popiołu, który może być wykorzystany w przemyśle nawozowym oraz produkty ciekłe, zawierające alkany i alkeny, które mogą być wykorzystane do produkcji biopaliwa. Nannochloropsis gaditana może znaleźć potencjalne zastosowanie do celów energetycznych, zarówno do utylizacji CO2 jak i do produkcji biopaliw.

Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!