• Wydawnictwo Górnicze Sp. z o. o.
  • ul. Kościuszki 30, 40-048 Katowice
  • tel. 32 428 87 12, 32 428 87 13
  • faks: 32 428 87 00
  • email: wydawnictwo (at) gornicza.com.pl

Wszystkie ceny podane w serwisie zawierają podatek VAT.

KOSZYK
Koszyk jest pusty

Karbo 3-4 (2016)

Karbo 3-4 (2016)
Kategorie:CzasopismaKarbo
Cena: 0,00 pln

STRESZCZENIA

FITKO H., SZCZYPIŃSKI T.: Komputerowa symulacja w programie CHEMCAD, pracy instalacji oczyszczania gazu koksowniczego metodą amoniakalną. Słowa kluczowe: gaz koksowniczy, oczyszczanie gazu, metoda amoniakalna Celem artykułu było przedstawienie możliwości wykorzystania programu komputerowego CHEMCAD do opracowywania modelu procesów przemysłowych i wykonywania za ich pomocą symulacji procesowych. Możliwości programu CHEMCAD przedstawiono na podstawie procesu oczyszczania gazu koksowniczego metodą amoniakalną. Metoda ta składa się z dwóch powiązanych ze sobą węzłów absorpcji H2S i NH3 oraz desorpcji z wód procesowych amoniaku i składników kwaśnych. W artykule przedstawiono przykładowe wyniki analizy wrażliwości niektórych parametrów procesu przy zmianie parametrów wejściowych.


WASIELEWSKI R.: Kopiroliza odpadowych tworzyw sztucznych z węglem kamiennym. Słowa kluczowe: odzysk odpadów, odpadowe tworzywa sztuczne, kopiroliza z węglem Przedstawiono najważniejsze kierunki i rezultaty badań nad kopirolizą odpadowych tworzyw sztucznych (OTS) z węglem kamiennym. Podczas tego procesu może ulec zmianom termiczne zachowanie węgla, zwłaszcza w zakresie temperatur, gdy węgiel występuje w stanie plastycznym. Wpływ ten zależy od rodzaju polimeru. Wyniki badań wskazują na możliwość prowadzenia kopirolizy OTS z węglem w bateriach koksowniczych bez istotnego wpływu na jakość koksu. Dodatek OTS do wsadu koksowniczego nie powinien przekraczać kilku procent.


STRÓJWĄS A.: Zastosowanie spektroskopii w podczerwieni do badań węgli i materiałów węglowych. Słowa kluczowe: spektroskopia w podczerwieni, piroliza, uwęglenie Celem niniejszej pracy było podsumowanie aktualnego stanu wiedzy na temat wykorzystania spektroskopii w podczerwieni do badania węgli i materiałów węglowych. Spektroskopia w podczerwieni jest jedną z najbardziej przydatnych metod stosowanych w analizie instrumentalnej do badań węgli i materiałów węglowych. Pozwala w sposób nieniszczący badać strukturę chemiczną charakteryzowanych obiektów. Metoda ta daje możliwość wykazania obecności struktur węglowodorowych (aromatycznych i alifatycznych) i ugrupowań heteroatomowych (głównie tlenowych) jak również wykrywania obecności minerałów. Obecnie jest jedną z najskuteczniejszych technik umożliwiających scharakteryzowanie węgla, a tym samym jest niezwykle ważna przy opracowaniu procedur przetwarzania węgla (spalania, produkcji koksu itp.) Omówiono trzy techniki spektroskopii IR: technikę odbicia rozproszonego DRIFT – Diffuse Reflectance Infrared Fourier Transform Spectroscopy, technikę spektroskopii fotoakustycznej PAS – Photoacoustic Spectroscopy oraz technikę osłabionego całkowitego odbicia ATR – Attenuated Total Reflectance. W pracy szczególną uwagę zwrócono na zmiany zachodzące w trakcie procesów uwęglenia i pirolizy. Przedstawione powyżej wyniki badań wskazują, że ugrupowania występujące w organicznej masie węgli mogą zasadniczo wpływać na ich właściwości. Dlatego też analiza przebiegu zmian zawartości tych ugrupowań przy wykorzystaniu spektroskopii w podczerwieni może przyczynić się do dokładniejszego poznania przemian strukturalnych zachodzących podczas procesów takich jak piroliza czy uwęglenie.


POGODA M., KORDAS T.: Metody chromatograficzne wykorzystywane do oznaczania zanieczyszczeń powietrza pochodzących z przemysłu koksowniczego. Słowa kluczowe: metody chromatograficzne, emisja, przemysł koksowniczy W artykule omówiono zagadnienia dotyczące oznaczania zanieczyszczeń powietrza zarówno organicznych jak i nieorganicznych pochodzących z przemysłu koksowniczego techniką chromatograficzną. Wymieniono rodzaje substancji oraz źródła ich emisji do powietrza. Przedstawiono sposób przygotowania próbek do oznaczeń. Omówiono najczęściej stosowane metody chromatograficzne do analizowania zanieczyszczeń uwalnianych do powietrza z instalacji koksowniczych.


MATUSZEK K., SOBOLEWSKI A., HRYCKO P., ŻELIŃSKI J., TELENGA-KOPYCZYŃSKA J., NOWAK Z.: Prognozowane zmiany legislacyjne na rynku kotłów c.o. o mocy do 500 kW w Polsce. Słowa kluczowe: kocioł c.o., paliwo stałe, emisja zanieczyszczeń, ekoprojekt Jakość powietrza w Polsce pozostawia wiele do życzenia. Ponieważ wzrost stężeń monitorowanych zanieczyszczeń w powietrzu odnotowywany jest w czasie trwania tzw. sezonu grzewczego, winą za przekroczenia dopuszczalnych stężeń np. PM10 czy B(a)P obarcza się sektor ogrzewnictwa indywidualnego, oparty na spalaniu paliw stałych – głównie węgla kamiennego. Pomimo wydatkowania znacznych kwotowo funduszy na modernizację infrastruktury grzewczej, od kilkunastu już lat sytuacja nie ulega satysfakcjonującej poprawie. Taki stan, prócz narastającego niezadowolenia polskiego społeczeństwa dotkliwie odczuwającego skutki złej jakości powietrza, zaczyna być również istotny w związku z możliwością nałożenia przez UE na Polskę kar pieniężnych. W celu rozwiązania problemu złej jakości powietrza w Polsce, od kilku lat podejmowane są wzmożone działania na poziomie samorządów. Można przyjąć, że od około 2015 roku działania te są również wspierane legislacyjnie na szczeblach rządowych. W niniejszej pracy przedstawiono najnowsze rozwiązania prawne, które już weszły w życie lub osiągnęły szczebel konsultacji społecznych – w tym m.in. projekt 2016/09/23 Rozporządzenia Ministra Rozwoju „W sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe o mocy nie większej niż 500 kW”, który być może zostanie wprowadzony w 2017 r. Przedstawiono również pewne wnioski dotyczące wpływu proponowanych rozwiązań na szybkość poprawy jakości powietrza w kraju oraz zasugerowano co jeszcze powinno zostać doprecyzowane prawnie, aby jakość powietrza w Polsce odpowiadała standardom europejskim.


KORDAS T., BĄTOREK-GIESA N.: 20 lat minęło... czyli akredytacja Zespołu Laboratoriów IChPW wczoraj i dziś. Słowa kluczowe: akredytacja, metody badawcze, wyposażenie, personel W 2016 roku mija 20 lat od chwili kiedy laboratoria badawcze Instytutu Chemicznej Przeróbki Węgla uzyskały pierwszy certyfikat akredytacji. Jubileusz ten skłania do podsumowań, ale i do planowania przyszłości. Zespół Laboratoriów Instytutu, w skład którego wchodziły: Laboratorium Fizykochemii, Laboratorium Karbochemii, Laboratorium Sorbentów Węglowych, Wód i Ścieków posiada od 1996 r. certyfikat akredytacji laboratorium badawczego (Nr L 81/1/96 nadany przez PCBC), aktualnie nadany przez Polskie Centrum Akredytacji o Nr AB 081. W roku 2004 do Zespołu włączone zostało Laboratorium Spalania, a w roku 2009 Laboratorium Materiałów Ogniotrwałych. W związku ze zmianą schematu organizacyjnego Instytutu w roku 2011 obecnie w skład Zespołu Laboratoriów wchodzą: Laboratorium Paliw i Węgli Aktywnych (powstałe z połączenia Laboratorium Karbochemii oraz Laboratorium Sorbentów Węglowych, Wód i Ścieków), Laboratorium Gazów Przemysłowych i Produktów Węglopochodnych (powstałe z Laboratorium Fizykochemii), Laboratorium Technologii Spalania i Energetyki (powstałe z Laboratorium Spalania), Laboratorium Technologii Koksowniczych (powstałe z Laboratorium Materiałów Ogniotrwałych). W publikacji zostanie zaprezentowana historia: doskonalenia systemu zarządzania w Zespole Laboratoriów IChPW, rozwoju merytorycznego laboratoriów, w tym kolejne zmiany zakresu badań objętego zakresem akredytacji, zmian personalnych kierownictwa laboratoriów na przestrzeni lat od 1996 do 2016.

Wiedziałeś, o tym, że używasz starej wersji przeglądarki Internet Explorer? Zaktualizuj przeglądarkę teraz!